Activiteiten
Huisjes
Links
Mensen
Streven
Nieuws
Plek
Prijslijst
Routebeschrijving


07160 Les Nonières (Ardèche) Frankrijk - tel +33 971211217 - ferme.les-costes@wanadoo.fr
Ferme Les Costes


Zomernieuwsbrief 2009

Lees de vorige
nieuwsbrieven!

Lente 2009
Winter 2008
Herfst 2008
Zomer 2008
Lente 2008
Winter 2007
Herfst 2007
Zomer 2007
Lente 2007

(ver)bouwingen

Nog net met de voeten in het zomerseizoen konden er nog net de meest belangrijke verbouwingen plaats vinden:

Kokkerellen
Voor mij is het fantastisch om te midden van iedereen en toch besloten te kunnen koken. Marc heeft me deze zomer elke dag geholpen met de tafels voor het lopend buffet klaar maken, toezien dat er genoeg van alles was, opruimen en in de wasmachine inruimen. Ik heb er twee gasfornuizen en een oven staan zodat ik voor de 30 a 40 gasten iedere avond genoeg pannen op het vuur kon houden. Marc en ik zaten samen gezellig in de keuken aan de grote tafel te eten en konden op die manier toch alles goed overzien. Een leuke bijkomstigheid was dat Marc van een goede vriend op de markt veel fruit en groenten die al te rijp waren om nog door te verkopen, mee kreeg zodat we iedereen van deze overdaad konden laten profiteren.
Ik heb dit jaar nog nooit zoveel fijne complimenten over het eten gehad, zelfs van de meest kritische en kieskeurige kinderen die nooit van zaken als avocado’s, gember, ketjap of kardamom gehoord hadden.

De bakker op Les Costes
Een geweldige service ! Ik heb de bakker uit Lamastre weten te overtuigen van het voordeel dat hij kan behalen door elke dag op Les Costes met zijn vers ruikende stokbrood en croissants aan te komen. Hij rijdt immers toch al van het ene dorp (Nonières) naar het andere (St.Julien Labrousse) en passeert daarbij ons gehuchtje. Hij opperde nog het idee van bestellingen, maar zei ik hem dat de mensen meer kopen als ze het ook kunnen ruiken en als er een paar kinderen omheen staan die hun ouders overhalen tot… Groot succes, iedereen blij, ook de frisse lucht om ons heen omdat er geen auto’s ‘s-morgens al van het terrein al hoeven te rijden.

Oude en nieuwe gasten
Saskia, een gast van het eerste uur (2001), kwam dit jaar op vakantie met haar gezin. Ofschoon ik haar dus 8 jaar noch gezien noch gehoord had, wist ik meteen dat zij het was na ons eerste email contact voor deze zomer. We hadden elkaar wel wat te vertellen want zowel voor haar als mij was dat jaar een grote (en niet gemakkelijke) verandering op gang gekomen.
Tussen de nieuwe gasten zaten veel leuke en aardige mensen maar ook enkele moeizame. Tja, dat blijf je houden, en je moet er natuurlijk soepeltjes mee om kunnen gaan wil je het voor jezelf niet te moeilijk maken. Er zijn ook altijd weer dingen die zich voor het eerst voordoen en waarover je van te voren niet heb nagedacht dat dat zou kunnen gebeuren. Er waren opmerkelijk veel Belgische gasten dit jaar die met een hele familie en of vriendengroep Les Costes bezochten. Het is een gezellige en amicale sfeer met die Belgen. Ik herken het een beetje omdat ik vroeger dicht bij de Belgische grens woonde en het Brabantse een vergelijkbare manier van doen heeft.

Een vreselijk drama
Tijdens een excursie naar de bergen, 1 uur rijden van Les Costes, hebben mijn oudste kinderen met hun gezinnen een waterval aangedaan. Het ongelooflijke en nog niet eerder rampzalige gebeurde: een enorm rotsblok op 60 meter hoogte kwam los, barstte in duizend brokstukken uiteen en viel op het kleine meertje onder de waterval waar juist mijn schoonzoon Ton met zijn dochtertje aan het pootje baden was. Hij werd dodelijk getroffen en mijn kleindochter werd gered maar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Het kind heeft het gelukkig gered, maar hun vader komt nooit meer terug.
Ton heeft zich tijdens zijn verblijf hier altijd ingezet op Les Costes. Aan hem hebben we vele verbeteringen te danken aan huisje L’Occasion waar mijn dochter en hij met hun kinderen hun vakanties doorbrachten. Ton was een idealist, hij werkte in NL voor de vegetariërsbond en zette zich zodoende ook in voor de “natuur” . Dat uitgerekend hij door natuurgeweld om het leven kwam, is een bizar lot. Op Les Costes zullen we altijd aan hem herinnerd blijven als we naar de blauw geverfde ramen en de houten vloeren van L’Occasion kijken.

Marjorie