Activiteiten Huisjes te koop Huisjes te huur Links Mensen Missie Nieuws Plek Prijslijst Routebeschrijving

07160 Les Nonières (Ardèche) Frankrijk - tel +33 971211217 - ferme.les-costes@wanadoo.fr Zomernieuwsbrief 2007

Lees de vorige nieuwsbrieven! Lente 2007 Winter 2006 Herfst 2006 Zomer 2006 Lente 2006 Winter 2005 Herfst 2005 Zomer 2005 Lente 2005 Winter 2004 Herfst 2004 Zomer 2004

Het was klimatologisch in heel Europa een vreemde zomer. In noordelijke landen regende het veel en hier was het minder warm zodat ik beter kon functioneren en geen siesta's nodig had om de drukke dagen door te komen. Dank zij het nieuw gebouwde terras aan het hoofdhuis konden we rustig buiten blijven eten als er tussendoor een druppel viel. Meestal bleef het beperkt tot de avonden, maar ook dan konden we heerlijk samen buiten zitten.

Karen en Femke
Mijn vriendin met dochter kwam me weer 3 weken helpen met huisjes schoonmaken, bedden opmaken, tafels dekken en eten opdienen. Daarnaast natuurlijk reuze gezellig met elkaar babbelen en ervaringen uitwisselen, veel lachen maar ook lastige zaken oplossen. Zo hadden we 2 weken 5 jonge Belgische stellen op bezoek waarvan 2 in verwachting en 2 met kleine babies waren. Ze isoleerden zich erg van de andere gasten en hadden veel problemen met hun babies en hun hormonen. Slechts een stel was zich bewust van het gebeuren en kwam zich bij ons verontschuldigen. Voor mij was het wel een duidelijke afspiegeling in het klein van wat zich in het groot afspeelt in de maatschappij om ons heen. Vandaar die beruchte term ''integratie'' in NL. Erg jammer want Les Costes heeft zoveel te bieden aan juist het ontmoeten van anderen dan de eigen kring, het met elkaar aan een grote tafel zitten en iets anders eten dan het gebruikelijke. Daarom dat we voor volgend jaar besloten hebben om in de verhuur van de huisjes 3 diners op te nemen.

Zomergasten, muziek en barbeques
Oude en nieuwe vrienden bezochten ook deze zomer weer Les Costes; van mijn oude werknemer de TUE in NL kwamen Ger en Truus en Jeroen en gezin weer eens kijken hoe het Marjorie na inmiddels 7,5 jaar verging zonder haar vaste overheidsbaan en ver van de ''civilisatie'' van de stad. Ik herinner me nog dat menigeen van mijn toendertijd collega's zich afvroeg hoe dat nu moest met mijn ''opgebouwde pensioenjaren'' en ik weet ook nog dat ik toen zei ''die ga ik zelf zien te verdienen'', want vanaf toen nog 12 jaar op de 10e verdieping in het centrum van de stad met om me heen steeds grijzender en grimmiger wordende gezichten te zien, leek me niet aanlokkelijk. Mijn ex-collega's weten me dan ook bij zo'n bezoek te melden dat dat met dat grijs en grimmig inderdaad het geval is en dat ook zij daar niet tussen wilden blijven zitten. Extra vrolijk geworden van deze ''ontsnapping'' drinken we nog een glaasje en geniet ik van de door hen meegebrachte dropjes en andere typisch nederlandse lekkernijen.
Deze zomer was het dankzij Philippe een vrolijke muzikale boel geworden. Elke week een barbequeconcert waar zowel de gasten als mensen van buiten zich op in konden schrijven. De kinderen kijken daarbij hun ogen uit en zitten dan uren met de mond open naar het indrukwekkende spel van met name de drummer en de contrabas te kijken. Grote verrassing was ook het bezoek van Jaap met gezin. In NL speelt hij in twee rock’n’rollbands: The Wieners en The Waltons en verzorgt hij daarnaast de boekingen voor Philippe en andere muzikanten.
Verder waren mijn oudste kinderen met hun gezinnen en vrienden ook van de partij zodat ik mijn rol als oma ook nog te vervullen had.
Later in de zomer viel er wel eens een buitje op de avond en dan kropen noodgedwongen de gasten dicht bij elkaar onder het afdak van het terras, de kinderen bij de ouders op schoot, terwijl wij muziek maakten en genoten van het samenzijn dat zo'n intiem gevoel had gekregen.

Mijn zus Judith uit USA
Na 8 jaar zag ik mijn zus weer eens. Ze was nog nooit in Les Costes geweest en ik had haar voor het laatst bezocht in augustus 1999. De laatste weken van de zomer heeft ze bij ons doorgebracht. Judith is de ijverigheid zelve. Ze houdt net zoals ik van tuinieren en het buitenleven, kan ook goed klussen en schilderen en is heel sociaal met allerlei soorten mensen. De finishing touch van de huisjes, zoals het schilderen van muren en het beitsen van meubeltjes waren dan ook naast het dagelijks tuinieren onderdeel van haar bezigheden op de ferme. We besloten haar bezoek met een bezoek aan NL ter ere van het 80ste verjaardagsfeest van onze moeder waardoor ook de hele familie haar kon ontmoeten. Terwijl wij dus een weekje naar NL vertrokken, hield Francis de boel gaande. Ze was al een aantal weken op Les Costes, eerst als vakantiegast met haar moeder en daarna als parttime actieve gast. Ze hield vooral van gezelligheid en lekker koken. Dat laatste kon ze naar hartelust ''botvieren'' op de 4 Polen die samen in Le Cocon huisden die Francis de naam ''het Polskihuis'' had gegeven.
Toen ik terugkwam begin oktober waren we inmiddels het herfstseizoen ingerold.
Marjorie