On-line nieuwsbrief 7e jrg. nr. 1

‘Een lekker stuk’

heeft bij ons een andere betekenis dan gebruikelijk. Het slaat op een stuk hout dat lang kan branden, eentje van kastanje- of eikenhout met de bevallige maten van 40 cm lang en 10 cm doorsnee krijgt al dat predikaat. De bedenker van deze naam is Elly, die deze winter 6 weken op Les Costes het ‘back to basic’ verhaal heeft mogen meebeleven. Na de kerstdagen voor de afwisseling eens in Nederland met de familie te hebben doorgebracht, ging ik met haar en haar antieke Volvo naar de Ardèche. Onderweg sneeuwde het en ik bereidde haar al voor op een ‘ander leven’. “Ach ik houd wel van een beetje afzien” zei ze nog, niet wetend wat de werkelijkheid voor haar in petto had. In ieder geval is in de winter het voorraadje hout erg belangrijk om vervolgens daarmee de houtkachels brandende weten te houden. Dat besef je niet als je in een doorsnee Nederlands huis met cv woont. Daar is het eenmaal de knop om ’s morgens en weer omlaag ’s avonds et voilà het is warm. Hier is het elke paar uur de houtkachel in de gaten houden, opporren en nieuw hout er bij doen. En dat hout overigens komt niet van de bomen gevallen, de weg afgerold keurig netjes in hapklare brokken mijn houthok in en vervolgens door ijverige kabouters het huis in gedragen de kachel in. Neen neen, hier zeggen ze dat je het 3x warm krijgt van één stuk hout: de eerste keer van het zagen, de tweede keer van het sjouwen en de derde keer van het branden zelf. Ik had weliswaar een redelijke voorraad, maar heb voor de zekerheid tussendoor met Elly nog wat boomstammen afgezaagd. Op een goede middag heeft Marc de buurman met zijn zwager Claude met ons samen de handjes flink in het bos laten wapperen en een paar ‘lekkere stukken’ weten te bemachtigen.

Oud en nieuw over de kop

Ik was dus net op tijd terug om op Les Costes het eindejaarsfeest te kunnen vieren. Moi avec les ‘celibataires’ (zo heet je hier als je doodgewoon vrijgezel bent) Henk, Marc, Claude, Wim en Elly togen na de eigengebakken oliebollen linea directa de disco in om het middernachtelijk uur. Aan vuurwerk doen ze hier gelukkig niet. Misschien wel in de stad maar hier op het platteland zou dat teveel ellende voor de dieren veroorzaken. Henk trakteerde ons dus dat werden heel wat whisky cola’s. Ik als de vaste BOB moest nuchter blijven alhoewel dat niet meeviel met die Franse charmeurs om je heen.

Hoe dan ook, ik was in Henks autootje met moeite de berg op gekomen: hij mopperen dat ik niet op correcte wijze met het uit NL geïmporteerde ding omging (slippende koppeling vanwege dat gewicht van ons). Op de terugweg was het met moeite de berg af: Ik schrok me een hoedje toen er dampen aan de motor ontstegen en we dachten dat er iets met het water was. Maar al die zuinigheid en bezorgdheid van mijn kant bleek geheel overbodig toen ik de volgende dag vernam dat het Seatje driemaal over de kop was geslagen met Henk en zijn hond erin. Hoe kwam dat zo: om te beginnen kwamen we om 8.00u pas thuis en dacht Henk, die eigenlijk bij ons zou blijven slapen, dat hij best nuchter genoeg was om het eigen huis te bereiken. Dat ging inderdaad ook tot hij enkele tientallen meters voor zijn huis in slaap viel en zo zijn pad de berg afreed het weiland in. (Toevallig hadden een paar jagers hem voorbij zien rijden met de ogen dicht!!) Het dak was helemaal ingedeukt, de voorruit aan diggelen maar de kofferbak vloog door de klap open zodat de levende have zich kon redden.

Nieuwjaarsreceptie in ut durp

Zoals ieder jaar nodigt de burgemeester en het gemeentebestuur de dorpelingen uit voor een borrel en een snack tijdens welke hij het gebeuren van het afgelopen jaar en de plannen voor het nieuwe jaar voorleest. Het zag er echter niet naar uit dat ik kon komen want er was aardig wat sneeuw gevallen en mijn weg was absoluut onbegaanbaar. Ik belde de burgemeester op om te zeggen dat ik graag kwam maar… Net op tijd kwam vervolgens de sneeuwschuiver de weg bij mij schoonmaken en kon ik alsnog gaan. Bij dit soort gelegenheden ontmoet ik ook weer mensen die ik niet zomaar tegenkom zoals de Engelse Jennifer en de Zwitserse Anne, twee oudere dames die al vele jaren in het dorpje wonen, maar ook nieuwe kennismakingen zoals met het jonge Franse stel dat boven aan de weg is komen wonen, vinden dan plaats. Ons hoofd van de jacht was er ook weer en vroeg of ik een relatie had met buurman Henk. Hmmm??? dacht ik “hoe dat nou weer?” Bleek dat de mannen van de jacht mijn autootje bij Henk hadden zien staan gedurende een dag of tien. “Ja dat klopt” zei ik, “alleen ikzelf was met de kerst in NL en niet in zijn bed ha ha “. (Henk heeft me naar de bus gebracht en ik wilde mijn auto niet op de parkeerplaats laten staan vanwege de toen heersende rellen in Frankrijk waarbij auto’s in brand werden gestoken.)

Sneeuw

Dit jaar een machtige hoeveelheid sneeuw gehad. 70 cm lag op de daken, de tafels en bloembakken, maar dus ook voor mijn deuren naar buiten. Gelukkig heb ik overal afdakjes waardoor ik niet dicht gesneeuwd kon raken. De honden vinden het heerlijk om erin rond te dollen, maar de poezen en de kippen bleven angstvallig op afstand, veilig achter de deur met een verwachtingsvolle blik naar mij die ze het voer moest brengen. Elly en ik moesten ons met een schop wel de weg banen van de voordeur naar de overige plekken van Les Costes.

 

 

Kunstenaars

Zijn er heel wat in deze omgeving. Dit jaar ga ik in juli twee weken met kunstenaars aanbieden voor de Nederlandse toeristen. Op het Office de Tourisme vond ik de brochure van een engelse kunstenaar die we (Elly en ik) gingen bezoeken in zijn atelier. Hij bleek pas een paar jaar in Frankrijk te wonen omdat hij met een Française is getrouwd en had inmiddels een vereniging voor de plaatselijke kunstenaars opgericht. Vervolgens hebben we een Parijse kunstenaar opgezocht die fantastische plastieken maakt en ook mensen op een Land Art wandeling meeneemt. Ik heb besloten om van Les Costes een trefpunt van cultuur en creativiteit te maken en dat niet alleen tijdens de zomermaanden voor de toeristen maar vooral het hele jaar door ook voor de lokale mensen. Een nieuw project dus met alles wat maar met de creatieve uitingen van de mens te maken kan hebben, of je nou dichter of muzikant, schilder of danser bent, welkom! Ik zal van de verdere ontwikkelingen elk kwartaal melding maken.

Schroeven sorteren

In het zonnetje buiten gingen Elly en ik de bouten en moeren te lijf die her en der in dozen en doosjes door elkaar heen lagen. Verder zijn mijn half werkende lampjes, mijn krakende boxen en tuner, mijn afzuigkap en nog veel meer door Elly weer in ere hersteld. De karweien die bij mij bleven liggen, heeft zij voor elkaar weten te brengen. Daarnaast hebben we het gewoon gezellig gehad en elke dag een paar potjes schaak gespeeld om ook de hersenen lekker te laten kraken. Op die manier zijn 6 winterse weken voorbij gevloooogen en gaan we weer zoetjes aan richting Lente.

Marjorie