Activiteiten Huisjes Links Mensen Streven Nieuws Plek Prijslijst Routebeschrijving

07160 Les Nonières (Ardèche) Frankrijk - tel +33 971211217 - ferme.les-costes@wanadoo.fr Winternieuwsbrief 2009

Lees de vorige nieuwsbrieven! Herfst 2009 Zomer 2009 Lente 2009 Winter 2008 Herfst 2008 Zomer 2008 Lente 2008

Wat een bevoorrecht mens ben ik toch dat ik hier kan wonen, hoog op een berg met mooi uitzicht, frisse lucht en veeeeel hout. Hout om mee te bouwen, hout om te verwarmen en hout om te ruilen tegen papiertjes die ik dan weer in de superU of op de markt kan inruilen tegen dingen die ik zelf niet kan verbouwen. Ik zeg wel eens tegen mijn kinderen dat ze altijd genoeg brandstof moeten bewaren om een ritje enkele reis naar mij toe te kunnen maken ingeval Nederland onder water dreigt te lopen of er een andere calamiteit het leven in de « beschaafde » wereld onmogelijk maakt.
Het enige wat nog ontbreekt aan het geluk is een kleine windmolen zodat ik zelf electriciteit kan opwekken en niet afhankelijk ben van die atoomcentrales hier die 80% van de stroom hier in Frankrijk produceren. Ik heb al eens gekeken naar zo' n kleine windmolen, maar ik wacht nog een jaartje vanwege het kostenplaatje dat eraan hangt.

Boswerk
In Januari zijn we begonnen aan de verbreding van de paden door het bos. Een plaatselijk bedrijf is met een reutemeteut mannen voorzien van tronconneuses (kettingzagen) en debroussailleuses (bosmaaiers) twee dagen flink in het wilde bos aan het werk geslagen om de metershoge bremstruiken en bramen om te zagen. Vervolgens is de broer van Marc met zijn « pelle » (graafmachine) gekomen om de weg van 2,5 meter naar 4 meter te verbreden.
Als dat gebeurd is kunnen we met een 4x4 jeep of een tractor een rondje door het bos maken en kan ook de « debardeur » (tank top) komen om de enorme bomen voor de houtzagerij uit het bos te slepen. Dood hout eruit, licht in het bos en snoeien van de kastanjebomen is nodig om straks prachtige vruchten te krijgen en het houdt het bos ook gezond.

Ondertussen is Marc met Regis aan de onderkant van mijn bos begonnen de dode kastanjebomen om te zagen die het risico in zich hebben om bij de eerste de beste storm om te vallen en op de weg terecht te komen. Nu is die niet druk bezocht, maar je zult het net zien.... Dat hout is geschikt voor brandhout en pikets. Regis werkt in ruil voor pikets en met de verkoop van het brandhout kan ik Marc weer betalen. We verkopen het in principe in stukken van 2 meter want anders is het te gemakkelijk voor een voorbijganger met snode bedoelingen om kleinere stukken gratis mee te nemen. Behalve per advertentie pleeg ik natuurlijk ook « publicité bouche à oreille » zodat de eerste kopers Nederlandse vrienden uit de buurt zijn.

De brand erin
Elders op het terrein steken we dood struikgewas in brand om rondom de huizen het brandgevaar tot een minimum te beperken. Daartoe moet je bij de burgemeester een brandvergunning vragen en op de dag zelf de brandweer waarschuwen. Als die namelijk een rookpluim zien opstijgen zouden ze kunnen denken dat er iets in de fik staat en op deze manier zijn ze op de hoogte. Bovendien moeten ze officieel toestemming geven. Bij te grote wind of droogte mag er niet gebrand worden.
De buren letten trouwens ook altijd goed op, want zodra die zien wat er bij ons gebeurt, komt een van de buurmannen (Monsieur Marlin) met zijn hondje achteloos voorbij gewandeld. Lekker nieuwsgierig roept Marc dan. Marlin blijkt met retraite te zijn, zich dood te vervelen en een rondje in de buurt levert dan weer wat praatstof op voor zijn echtgenote.

Snoeien en sneeuwen
Nauwelijks had ik bij fantastisch zonnig weer begin februari mijn druivenranken gesnoeid of er stak weer een sneeuwstorm op waardoor ik het werk vroegtijdig moest staken. Gelukkig was het overgrote deel gedaan en kon ik de dikste druiventakken vrijmaken van de wirwar aan kleinere takken. Ze waren zelfs tot in mijn fruitbomen geklommen. Dit jaar ben ik er op tijd bij, want als het lente wordt en de sappen komen op, dan kunnen ze doodbloeden en bovendien kan ik ze vanwege alle knoppen die er dan inmiddels zijn, niet met een ruk uit elkaar trekken. Van de beste stukken die ik gesnoeid heb, kweek ik nieuwe druiven. Ik zet ze gewoon in de aarde op een zonnige beschutte plek en dan zien we wel wat er uitkomt. Nu maar wachten op mooi weer om ook de pergolas te vernieuwen die na zoveel jaar druiven dragen ook gammel zijn geworden en dan belooft het er weer fraai uit te zien als het toeristenseizoen begint.

Al weer 10 jaar hier
1 maart 2000 ben ik op Les Costes komen wonen. Het is al weer 10 jaar geleden dus, maar ik heb er geen spijt van. Als ik zo fit blijf als nu en net als menig oudje in de omgeving 100 jaar wordt, dan heb ik nog bijna 40 jaar ha ha. Ik heb wel veel beleefd in al die jaren, veel geleerd, ook wel geleden, maar hoofdzakelijk genoten. Ik ben begonnen aan een boek over al die levensprocessen en die onverwachte dingen die je mee kunt maken als je van een vertrouwde en zekere omgeving in een keer overstapt naar het onbekende met het onzekere.
Bij die gelegenheid denk ik ook aan de mensen waar ik Les Costes van overgenomen heb en waar ik nog wel eens contact mee had, maar Rob, jullie emailadres is kennelijk veranderd? Het zou zo leuk zijn als ze konden zien wat er van geworden is na die 10 jaar.

Marjorie